Test Stengera – badanie wykrywające symulację głuchoty jednostronnej

Test Stengera to badanie audiologiczne weryfikujące prawdziwość zgłaszanej głuchoty jednostronnej. Opracowany przez niemieckiego naukowca Friedricha Stengera, jest testem nadprogowym i subiektywnym. Może być stosowany także w audiometrii mowy jako forma próby wykrycia symulacji utraty słuchu.

Zasada działania próby Stengera opiera się na percepcji binauralnej. Gdy dwa dźwięki o tej samej częstotliwości docierają jednocześnie do obu uszu, mózg rejestruje tylko głośniejszy z nich. Jeśli osoba symuluje głuchotę w jednym uchu, podanie głośniejszego dźwięku do „rzekomo głuchego” ucha sprawia, że nie reaguje na cichszy dźwięk w uchu zdrowym, ujawniając symulację.

Próbę Stengera wykonuje się przy podejrzeniu symulowanej głuchoty jednostronnej, w postępowaniach sądowych i pracowniczych, przy odszkodowaniach, rentach, wypadkach, ekspozycji na hałas, lub gdy wyniki audiometrii nie zgadzają się z wywiadem. Test ma istotne znaczenie medyczno-prawne.

Test Stengera przeprowadza się w gabinecie audiologicznym lub kabinie ciszy. Pacjent założone ma specjalistyczne słuchawki do audiometrii i instruowany jest, aby zgłaszać każde słyszane dźwięki. Dźwięk podaje się do ucha zdrowego, jednocześnie głośniejszy do deklarowanego „głuchego”. Obserwuje się reakcję pacjenta na prezentowane bodźce.

Interpretacja wyników przebiega następująco. Osoba rzeczywiście głucha na jedno ucho słyszy dźwięk w uchu zdrowym i reaguje prawidłowo. Symulant nie reaguje na dźwięk w „zdrowym" uchu, bo głośniejszy dźwięk w „głuchym" uchu dominuje percepcję. Wynik pozytywny otrzymujemy gdy pacjent symuluje natomiast negatywny gdy potwierdzamy głuchotę. Zarówno przebieg badania jak i interpretacja wyników musi być wykonywana przez doświadczonego audiologa.

Test może być nieskuteczny przy minimalnej różnicy słuchu między uszami. Próba jest uwarunkowana współpracą pacjenta, jego subiektywnymi odczuciami i interpretacją osoby przeprowadzającej próbę. W przypadku niektórych pacjentów test może dać wynik niejednoznaczny. W razie wątpliwości co du przeprowadzonego testu i jego wyniku zaleca się wykonanie innych metod z zakresu obiektywnych badań słuchu tj. np.ABR.

Najskuteczniejszymi metodami wykrywania symulacji niedosłuchu są badania z zakresu badań obiektywnych tj. badanie ABR (potencjały słuchowe pnia mózgu), audiometria impedancyjna, otoemisje akustyczne. Metody obiektywne są najskuteczniejsze ponieważ są niezależne od współpracy pacjenta. Stanowią one uzupełnienie i weryfikację testów subiektywnych jak próba Stengera.

Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania, trwa ok. 30 minut, wyniki dostępne od razu. Próbę można wykonać u pacjenta powyżej 7 – 10 roku życia – badanie wymaga aktywnej współpracy. gdzie Badanie można wykonać w gabinetach audiologicznych, pracowniach audiologicznych i niektórych gabinetach protetyki słuchu. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości związanych ze słuchem zachęcamy do kontaktu ze specjalistą i umówienie się na badanie słuchu.