image

 image

Co 4. senior nigdy nie badał słuchu

Jak wynika z badań przeprowadzonych przez Instytut badań IQS na zlecenie Amplifon Polska, problem ze słuchem może dotyczyć nawet 2 646 062 nigdy niediagnozowanych pod tym kątem osób po 60. roku życia. Dodatkowo, więcej niż 3 lata temu słuch badało aż 45% polskich seniorów. Skala kłopotów ze słuchem wśród Polaków jest ogromna, a na związane z nimi konsekwencje występujące w codziennym funkcjonowaniu wskazało aż 49% badanych seniorów.

Jak słyszą Polacy po 60. roku życia?

Najnowsze dostępne dane demograficzne Głównego Urzędu Statystycznego (stan na koniec 2020 r.) mówią o blisko 10 milionach Polaków (9 800 233) urodzonych przed 1960 r., czyli będących obecnie powyżej 60. roku życia. Właśnie ta grupa uwzględniona została w reprezentatywnym na skale kraju badaniu dot. słuchu seniorów. Badania pokazały, że blisko połowa ankietowanych osób (49%) cierpiała lub cierpi na problemy ze słyszeniem w codziennych sytuacjach, a co 6. osoba odczuwa takie dolegliwości stale. Wśród najczęstszych konsekwencji wskazywanych podczas wywiadów znalazły się trudności w trakcie oglądania telewizji lub słuchania muzyki (30%), frustracja z powodów kłopotów z komunikacją ogólnie (21%), niemożliwość porozumienia się z najbliższymi (11%), problemy z załatwieniem spraw urzędowych (10%) oraz niezrozumienie przez wnuki/rodzinę (8%).

Przyczyny braku diagnostyki

Wady słuchu najczęściej nie występują z dnia na dzień, a rozwijają się przez dłuższy czas. Usypia to czujność wielu starszych osób, przez co potrzeba profilaktycznych badań jest marginalizowana i odkładana „na później”. Niestety w efekcie często bywa za późno na podjęcie działania. Do przyczyn niebadania słuchu należą przeświadczenie o braku wady słuchu (17%), zbyt długi czas oczekiwania na wizytę (8%), a także brak środków na prywatną wizytę (10%). Słaby słuch z powodzeniem można korygować poprzez stosowanie specjalistycznych aparatów słuchowych. Badania pokazały jednocześnie rzekome problemy z dostępnością tego rodzaju urządzeń – 11% badanych zwraca uwagę na nieposiadanie aparatu ze względu na brak możliwości jego zakupu. Warto pamiętać, że takie urządzenia są dofinansowywane z budżetu Narodowego Funduszu Zdrowia i podlegają refundacji. Alternatywą może być skorzystanie z funduszy PFRON, czyli Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Poziom wsparcia finansowego wyliczany jest w tym przypadku na podstawie wysokości dochodu. Do uzyskania dodatkowej refundacji konieczne jest posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności. Osoby o najniższych dochodach mogą liczyć również na wsparcie PCPR – Powiatowych Centrów Pomocy Rodzinie.

*O badaniu: Dane zamieszczone w materiale pochodzą z badania opinii przeprowadzonego przez instytut IQS metodą CAWI na reprezentatywnej grupie Polaków (n-800) w lipcu 2021 roku.